Suskunuz… Hem de çığlık çığlığa bir suskunluk bizimkisi…Bu konuşacak bir şeyimiz olmadığından değil. Konuşmaya çalıştığımız şeylerin, alıştığımız yalnızlığımızdan uzaklaştırması aslında bizim korkumuz…İkimizde cesaret edemiyoruz. Öylesine alışmışız ki içimizde büyüttüğümüz yalnızlığımıza. Seviyoruz onu. Belki de yaşandığında yok olacağı korkusu bizi tereddütte düşüren. Kaybetmekten korkacağımız bize ait bir şey oluşturma kaygısı…Sen yapamadığın hamlenin, hayatın boyu inanmak istediğin değerlere sahip gibi gördüğün düzeni yok etme girişiminden başka birşey olmayacağını düşündün hep… Bense yılların verdiği bir alışkanlıkla içinde var ettiğim bana daha fazla acı vermemek için susmayı tercih ettim…İçimden çığlık atarak susuyorum… Susuyorum… İçimde o kadar güzelsin ki… Sana susuyorum…Demiştim ya “yüreğim susmayı öğreniyor”. Aslı yok. Sevdiğini anladığında içinde duyduğun çığlığın yankısı hiç bitmiyor. O hiç susmayacak… Her gün, her saat bana haykıracak, bağıracak, parçalayacak içimi. Benimse yüzümde o gülümsemem yer edinecek tekrar…Her soğuk üşütemediği gibi, her ateş de yakamazmış insanı… Üşüyorum; alev alev üşüyorum… Hani saatlerce sessiz, tek kelime etmeden sana bakışlarım var ya; gözlerinde beni ısıtacak olan anlamları yakalamaya çalışma çabamdan başka bir şey değil…Ve her yakaladığımda kaybettiğimi hissetmemden öteye gitmeyen bekleyişler…
Ve her kaybettiğimde yeniden yakalama çabam…

Yüceler Yücesi Rabbimiz'e sonsuz hamd ve şükür, Efendiler Efendisi Peygamberimiz'e, diğer enbiyâ-ı izâma, ehl-i beyte, sahabe-i güzîne ve Hakk'ın bütün sâlih kullarına zerrât-ı kâinat adedince salât ü selam ediyor, başta ülkemiz fertleri ve topyekün inananlar olmak üzere bütün insanlığı en kısa zamanda zulüm, tecavüz, açlık, yoksulluk gibi elem verici dertlerden arındıracağına ve dünyanın çehresine insanca yaşama, sulh, esenlik, emniyet, adalet, hürriyet boyalarını bir kez daha çalacağına katiyen inandığımız Rabbimiz'e el açıp yürekten ve ızdırar diliyle bir kere daha “Amin!” diyoruz:

Ya Rabbelâlemîn! “Kullarım Benden bir şey dileyecek olurlarsa Ben onlara yakınlardan daha yakınım ve dualarına mutlaka icabet ederim” buyuran Sensin ve Senin buyruklarının hak ve hakîkat olduğu hususunda asla şüphe edilemez. İşte zayıf ve aciz kulların olarak yüce huzuruna baş koyduk; kendimize zulmettiğimizi ve daha başka günahlarımızı itiraf ediyor ve “Tevbeler olsun ya Rabbi! Tevbeler olsun!” diyoruz. Evet, Senin hoşnut olmadığın ne kadar çok günaha bulaşmışsak hepsi için bağışlanma diliyor, bunun için de yüce dergahına iltica ediyoruz. Gaffâr ism-i cemîlinin hakkı için, ne olur, günahlarımızı ört ve bizi onların kirinden, isinden, pasından, tozundan, dumanından arındırarak zâhir ve bâtın latîfeleri dupduru insanlar haline getir! Şayet kusur, hata, günah ve isyanlarımızdan dolayı isimlerimiz şakîler defterine kaydolmuşsa, ne olur bahtına düştük, ismimizi oradan kaldır ve iyilerin, makbul ve mukarreb kulların isimlerinin kayıtlı olduğu kütüğe yazdır!.

Ey merhametine, şefkatine, keremine, ihsan ve lütuflarına nihayet olmayan Rahmet Sultanı Rabbimiz! Senden, bize de, dostlarına bulunduğun gibi muamele etmeni diliyor, hoşnutluğunun şerbetiyle bizi de ferahlandırmanı dileniyoruz.

Rabbimiz! Haddimizi aşarak bütün bunları Senden isteme cür'etinde bulunuyoruz, zira gidecek başka hiçbir kapımız yok ve Sen de bizim yegane Mevlâmızsın! Hem ne güzel Mevlâ ve ne güzel Dostsun! Ne olur, eksik gedik de olsa teveccühlerimizi kabul buyur; ar ve utanç sebebi olabilecek durumlara düşmemize müsaade etme!

Rabbimiz! Salât ü selâmla başladığımız duamızı yine salât ü selâmla nihayetlendiriyor, âlemlere rahmet vesilesi olarak gönderdiğin En Büyük Elçi'ne, İslam'ın bize kadar gelmesinin en önemli vesileleri olan Hâne-i Saadet'in güzide sâkinlerine, sahabe nesline, en mükemmel ve en kuşatıcı salât ü selâmlarla yerler ve gökler dolusu salât ü selâm ediyor ve başta Efendimiz olmak üzere onların yüzü suyu hürmetine dualarımızı kabul buyurmanı diliyoruz. Bizi lütfen ve keremen huzurundan boş geri çevirme!..